وَ لَاتَنسَ نَصِيبَكَ مِنَ الدُّنْيَا : و بهرهء خود را از مال دنيا فراموش مكن . يعنى با صرف آن در خيرات براى آخرت خود توشه‌اى بردار ، يا نصيب خود را در وقت رحلت از اين جهان فراموش مكن كه كفنى بيش نخواهد بود ، پس به آن حال بينديش و به مال و منال غرّه مشو . در معانى الاخبار از حضرت امير المؤمنين عليه السلام روايت شده كه فرمود : أَيْ لَاتَنْسَ صِحَّتَكَ وَقُوَّتَكَ وَفَراغَكَ وَشَبابَكَ وَنِشاطَكَ أَنْ تَطْلُبَ بِهَا الآخِرَةَ : فراموش مكن صحّت خود را و قوّت خود را و فراغت خود را و جوانى خود را از اين كه با هر يك از اينها آخرت را طلب كنى . « 1 » وأَحْسَنَ كَمَآ أَحْسَنَ اللَّهُ إِلَيْكَ : و نيكويى كن به خود و بندگان خدا همچنان كه خدا به تو با اعطاى نعمت‌ها نيكويى نموده است . وَ لَاتَبْغِ الْفَسَادَ فِى الْأَرْضِ : و در زمين دنبال فساد و افساد مباش و از ظلم و تعدّى و نخوت و غرور و ساير معاصى اجتناب كن ؛ زيرا كه خداى تعالى فسادكنندگان را دوست نمىدارد . تبصره : آيهء شريفه دستور اخلاقى براى همگان است در پنج كلمهء جامعه : 1 - نهى از فرو رفتن در تلذُّذ به حطام دنيا به حدّى كه شخص را از تهيهء زاد و توشهء آخرت به اعمال صالحه غافل سازد . 2 - سفارش به صرف مال در خيرات و مبرات و موجبات سعادت و رضايت حضرت سبحان . 3 - امر به طلب كردن نصيب خود از دنيا براى عقبا كه از جوانى قبل از پيرى ، و از صحّت قبل از ناخوشى ، و از قوّت قبل از ناتوانى ، و از فراغت قبل از گرفتارى ، و از حيات قبل از موت بهره‌گيرى نمايد . 4 - امر به مطلق احسان كه داخل است در آن اعانت به مال و جاه و دست و زبان و خوش‌خلقى و خوش‌رويى و رحم به ديگران . 5 - نهى از فساد در زمين به انجام محرّمات و ارتكاب معاصى از ظلم و فسق ؛ زيرا هر معصيتى در عالم اثر وضعى دارد .

--> ( 1 ) . معانى الاخبار صدوق ( چ حيدرى ، 1379 هجرى ) ، ص 325 .